« الباقى » باقيمانده مصلحت مىباشد . ممّا يجب تداركه فلا يجزى : ضمير در « تداركه » به ماء موصوله به معناى مصلحت و ضمير در « يجزى » به تكليف اضطرارى برمىگردد . و الّا فيجزى : يعنى « و ان لم يكن الباقى مما يجب تداركه فيجزى » ضمير در « يجزى » به تكليف اضطرارى برمىگردد . فى الصّورتين : يعنى صورتى كه تدارك باقى واجب بوده و يا مستحبّ باشد . يتخيّر فى الصّورة الأولى : ضمير در « يتخيّر » به مكلّف برگشته و مقصود از « الصّورة الأولى » صورتى است كه تدارك باقيمانده واجب باشد . و الاتيان بعملين : كلمهء « الاتيان » عطف تفسيرى به « البدار » بوده و اين مورد نيز از اقسام شقّ اوّل تخيير است . العمل الاضطرارىّ فى هذه الحال : كلمهء « العمل الاختيارى » بدل تفصيلى اوّل از « عملين » بوده و مقصود از « هذا الحال » نيز حال اضطرار مىباشد . و العمل الاختيارىّ الخ : كلمهء « العمل الاختيارىّ » بدل تفصيلى دوّم از « عملين » مىباشد . او الانتظار و الاقتصار : كلمهء « الانتظار » عطف به « البدار » بوده و اين عبارت بيان شقّ دوّم از تخيير است . يعنى تخيير بين بدار يا انتظار و اقتصار بر اتيان مأمور به واقعى . ما هو تكليف المختار : ضمير « هو » به ماء موصوله كه مقصود از آن مأمور به بوده برگشته و مقصود از « المختار » شخص داراى اختيار بوده و مقصود از « ما هو تكليف المختار » مأمور به واقعى اوّلى مىباشد . و فى الصّورة الثّانية : يعنى صورتى كه تدارك باقيمانده مستحبّ است . يتعيّن عليه البدار : ضمير در « عليه » به مكلّف برمىگردد . و يستحبّ اعادته : ضمير در « اعادته » به مأمور به برمىگردد . هذا كلّه : ضمير در « كلّه » به « هذا » كه مشاراليه آن احكام اجزاء در اوامر اضطرارى بوده